Lehenik
eta behin, esango dut nire ikaskuntza esperientziaren ebidentziak jasotzeko
nire taldearekin hitz egin nuela. Guztion artean ebidentziak nondik jaso
genitzake aztertu genuen. Ideia desberdinak ateratzen joan ziren, eta gero,
horien inguruan hitz eginez beste ideia batzuk bururatu zitzaizkigun. Horrez
gain, bakoitzak nola ikasten zuen eta zein egoeratan egiten zuen hori aztertu
zuen.
Horrela,
hurrengo egunerako argazki desberdinak ekarriko genituela erabaki genuen.
Horretarako, kaleko hainbat egoerei erreparatzea garrantzitsua izango zen.
Ebidentzia
horiek sortzeko garaian, alde batetik banakako estrategiak pentsatu genituen,
eta bestetik taldean sortu zirenak entzun genituen. Hau da, bakoitzak ikasteko
modu desberdinak pentsatu zituen eta gero guztion artean pentsatutakoa
elkarbanatu genuen. Horregatik diot, bakarkako lana egin genuela baina aldi
berean, guztioan artean osatu genuela aurretik pentsatutakoa. Ebidentzia horiek
pentsatzerakoan, nire egunerokotasunean pentsatu nuen, egiten ditudan gauzetan
hain zuzen ere. Nire buruari galdetu nion, zer egiten dut nik egunero zerbait
ikasteko ? eta gauzak inkontzieteki edo nahigabe ikas daitezke ? Galdera horiei
erreparatuz, harremanen bidez eta teknologiak erabiliz asko ikas daitekeela
jabetu nintzen. Horrez gain, askotan gauzak konturatu gabe ikasten ditugula
ohartu nintzen. Hala nola, besteak entzuten ditugunean edo egoera desberdinak behatzen ditugunean. Guzti hori nire taldekideekin elkarbanatu nuen, eta
besteek pentsatutakoa ere entzun nuen. Hortik, ideia desberdinak ere bururatzen
joan zitzaizkigun; informatuz ere ikasten dugu, zentzumenen bidez...
Hori
horrela, hurrengo egunerako eta aurretik esan dudan moduan, argazki desberdinak
ekarriko genituela erabaki genuen. Denbora askorik izan ez nuenez
aldizkarietako argazkiak ekarri nituen. Argazki horietan, harremanak, praktika
eta zentzumenak islatzen ziren. Nire taldekoak beste hainbat argazki ekarri
zituzten. Guztion artean, argazki horien inguruan hitz egin genuen eta
bakoitzak bere iritzia eman zuen. Horrekin eta egun bat lehenago hitz egin
genuenarekin informazio nahikoa geneukan bakoitzak bere kartografia propioa
egiten hasteko. Eta momentu horretatik aurrera, bakoitzak bere lanari ekin zion.
Ebidentziak jasotzeko bi egun horiek nahiko lasai ibili nintzen. Izan ere, taldekoekin hitz egindakoa gutxi gora behera ebidentziak nondik aterako nituen jakiteko balio izan zitzaidan. Hala ere, oraindik ez daukat oso argi zertarako balio zaidan lan hau. Pentsatu nahi dut, etorkizun batean irakasle naizenean nire ikasleei zein ikasteko modu desberdinak dauden ohartarazteko balio izango zaidala. Horretarako balio ez bazait, lan honen funtsa zein den jakin gabe jarraituko nuke .
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina